Citroën Traction AvantFoto's: Wim Kempenaers

Al van kindsbeen af was Marc betoverd door de immense, golvende spatborden van de Citroën Traction Avant. En die fascinatie is nooit verdwenen.

Ja, ik wil

“Zoals vroeger wel vaker de gewoonte was, is de auto vernoemd naar het vermogen of naar wat hij deed. Dit Citroën-model was de eerste in productie gemaakte auto met voorwielaandrijving en werd dus de Traction Avant genoemd. Toen mijn vrouw en ik in het huwelijksbootje gingen stappen, zochten we een mooie auto voor onze trouwdag. Op een dag zag ik iemand met een Traction Avant voorbijrijden. Ik ben op mijn fiets gesprongen en hem achterna gekoerst. De man zag het helaas niet zitten om in een trouwstoet te rijden, maar gaf me wel de contactgegevens van iemand anders. Uiteindelijk ben ik getrouwd met de vrouw van mijn dromen in de auto van mijn dromen.”

Manoeuvreren via de koplampen

“Mijn exemplaar rolde in 1947 van de band in de fabriek in Vorst. Deze schone is dus 73 jaar oud, maar bolt nog prima. De lange neus was even wennen, maar omdat de chromen koplampen zo hard spiegelen kan ik daarin de hele voorkant van de auto zien. Ik heb geen sensoren nodig om tot op een centimeter van een muur te rijden. Het zicht naar achteren is dan weer problematisch. Je hebt maar een kleine achterruit en de spiegels tonen niet veel. Mensen reden vroeger niet achteruit op basis van hun spiegels. Ze draaiden hun raampje open en naar buiten.”

Ik noemde mijn auto naar mijn grootmoeder Pauline. Ze was zo trots toen ik haar dat vertelde.

Trage ervaring

“We trokken met de Citroën Traction Avant al naar Engeland, Bretagne en Zuid-Frankrijk. Die afstanden maakten ze in de jaren ’40 ook. Als de auto dat toen kon, moet hij dat nu nog kunnen. Op voorwaarde dat hij in orde is en je hem met geduld behandelt. Met een oldtimer rijden, is meer dan alleen de sleutel omdraaien en vertrekken. De reis begint thuis. Je rijdt op het gemak, stopt onderweg om te overnachten en rijdt weer rustig verder tot aan je bestemming. Het is een heel andere beleving.”

Eerbetoon aan grootmoeder

“In de Belgische Oude Citroën Club, waarin ik actief ben, gaf een aantal mensen hun auto een naam. Er is een Paulette, Colette, Juliette… Mijn grootmoeder heette Pauline, dus ik koos voor die naam. Ze was zo trots toen ik haar vertelde dat ik mijn auto naar haar had genoemd. Ze heeft verschillende keren meegereden. Met een figuurzaag heb ik ‘Pauline’ gevormd uit een koperen plaat en laten chromeren. Haar naam blinkt nu op de grille vooraan. Ze rijdt nog altijd mee.”

 

Lees meer

Wil je nog meer prachtige Citroëns bekijken? Wat dacht je van de koddige 2PK AK400 van Geert of de excentrieke Ami6 van Laurenzo. Of duik in de geschiedenis van Citroën en kom meer te weten over het iconische merk met de dubbele chevron.