DAF T1500Foto's: Wim Kempenaers

Een klassieke oldtimer is niet aan Nico besteed. Geef met maar iets groters en zwaarders. Zoals deze knalrode DAF T1500.

Zo grootvader, zo kleinzoon

“Mijn grootvader was vrachtwagenchauffeur en als kleine jongen reed ik tijdens de vakanties weleens mee. Sindsdien ben ik gefascineerd door vrachtwagens. Mijn vader vond het echter geen goed idee dat ik ook vrachtwagenchauffeur zou worden. Ik beklaag het me niet dat ik nu een andere job heb, maar de vrachtwagens zijn nooit uit mijn gedachten verdwenen.”

DAF Museum in Eindhoven

“Toen we met de kinderen voor een paar dagen naar De Efteling gingen, was mijn vrouw op zoek naar leuke extra activiteiten in de buurt. Ze stelde het DAF Museum in Eindhoven voor. Ik was meteen weer verkocht, ben diezelfde dag beginnen zoeken en een week later stond deze DAF T1500 voor de deur. Men noemt hem ook wel de Kikker DAF, omdat hij met z’n ronde lampen en grote radiator op de snuit van een kikker lijkt. Dit exemplaar heeft een dubbele versnelling. Ik ben niet bang dat ze hem ooit stelen, want wie niet weet hoe dat werkt, geraakt er niet mee vooruit.”

Men noemt hem ook wel de Kikker DAF, omdat hij met z’n ronde lampen en grote radiator op de snuit van een kikker lijkt.

Ook voor vrouwen

“Vroeger reden mijn vrouw en ik samen naar bijeenkomsten, maar ook zij voelde de kriebels. We hebben voor haar een kleinere vrachtwagen gekocht. Nu rijden we soms samen een toertje, achter elkaar. Ondertussen heb ik negen DAF’s en een kamer vol miniatuurtjes, boeken, posters en folders. Als ik iets van DAF vind, dan koop ik het.”

Zweten en puffen

“Zo’n vrachtwagen rijdt alles behalve comfortabel. Hij maakt veel lawaai, schokt hard en heeft geen airco. Toch ben ik er tijdens een bloedhete zomer mee naar het noorden van Frankrijk gereden. Toen ik aankwam, was ik doorweekt en helemaal door mekaar geschud, maar het was geweldig. Het is mijn uitlaatklep. Ik kan me echter moeilijk voorstellen dat chauffeurs hier vroeger internationaal transport mee deden. Ze hadden een plank bij om als bed over de zetels te leggen. Nachtverwarming was er niet. Vroor het ’s nachts buiten, dan was het binnen even koud. Je kunt je nauwelijks voorstellen in wat voor omstandigheden ze toen moesten werken.”