riksja Mobiliteit

VAB schenkt riksja aan woonzorgcentrum

Dankzij de steun van onze leden kon VAB een riksjafiets schenken aan de organisatie Fietsen Zonder Leeftijd. Die vond een warme thuis in woonzorgcentrum ’t Zand in Antwerpen.

Stijn Smets / Fotografie: Wim Kempenaers
25/04/2018
Deel met je vrienden:
Facebook Twitter linkedin email

Dankzij VAB-lidmaatschap

Mobiliteit vinden we bij VAB essentieel, en dat voor zowel jong als minder jong. Daarom gingen we op zoek naar een waardevol project om te steunen waarbij mobiel zijn en blijven centraal staat. Met elektrische riksjafietsen laat de organisatie Fietsen Zonder Leeftijd ouderen opnieuw het genot ervaren van er even tussenuit te zijn. VAB-leden die hun lidmaatschap voortaan via domiciliëring betalen, droegen vijf euro bij aan dit project. De teller ging omhoog en VAB kon een unieke fiets schenken aan woonzorgcentrum ’t Zand op Linkeroever in Antwerpen. Het centrum kreeg vorig jaar al tijdelijk zo’n fiets in bruikleen, maar dankzij de VAB-leden hebben ze nu hun eigen exemplaar. Een waardevol cadeau, zo blijkt ook uit de ervaringen van Niels Van Hove, orthopedagoog bij ’t Zand. “We gaan regelmatig met onze mensen naar buiten, omdat we het belangrijk vinden dat ze niet de hele tijd tussen vier muren zitten. Met deze fiets kunnen we al eens wat verder rijden. Door de voetgangerstunnel of met de overzetboot naar het centrum van Antwerpen, bijvoorbeeld.”

Positieve impact

De fietsen worden bestuurd door vrijwilligers, iets waar ’t Zand ook de familieleden bij betrekt. “We sporen de familie aan om tijdens hun bezoek te gaan fietsen in plaats van in de cafetaria te blijven hangen. Eén van onze bewoners wil met de fiets nog eens naar het graf van iemand waar ze al jaren niet meer geraakt. Veel ouderen kiezen trouwens voor een bestemming die een link heeft met hun jeugd of vroegere leven. Het huis waar ze gewoond hebben, de wijk waar ze opgegroeid zijn, enzovoort.” Fietsen heeft een positieve impact op de ouderen, zowel geestelijk als lichamelijk. “Ze voelen de wind in de haren en ervaren op die manier nog eens wat het is om te fietsen, ook al kunnen ze dat zelf niet meer. En er is interactie met de mensen op straat. Zo’n fiets valt op. Voorbijgangers steken hun duim omhoog of zeggen spontaan goedendag. Een bewoner zei me ooit dat hij zich als de koning voelt wanneer hij ermee rondrijdt, omdat ze anders nooit naar hem zwaaien. Zo krijg je ook een sociale relevantie”, aldus Niels.

@ Schrijf je in voor onze nieuwsbrief