Een gezin van vier zónder auto: zo doen zij het

Maak kennis met familie De Maesschalck uit Gent, een gezin dat niet stilzit. En toch geen auto nodig heeft. Althans geen eigen wagen. Hoe zij dat doen met werk, hobby’s en boodschappen? Dat benieuwde ons ook!

“Tot 2007 hadden wij een eigen auto”, vertellen Philippe (43) en Lies (41). “Toen hebben we een lange reis gemaakt. Een half jaar lang Centraal-Amerika doorkruist, mét het openbaar vervoer. Daar kregen we voor het eerst het gevoel dat het ook anders kan. Onze auto was op dat moment twintig jaar oud en er waren kosten aan, dus hebben we ons afgevraagd of we daarvoor nog budget wilden vrijmaken. Je kan je ook anders verplaatsen, beseften we. De combinatie van de hoge kosten en een andere visie op ons verplaatsingsgedrag maakt dat we zijn overgeschakeld op een autoloos bestaan. We zagen het als een experiment – we zien wel of het werkt of niet – maar zoveel jaar later werkt het nog altijd voor ons.”

Philippe: “Toen we onze nummerplaat inleverden, kregen we van de stad Gent twee jaar lang een abonnement van De Lijn. Dat was aardig meegenomen. We zijn ook meteen lid geworden van Cambio, in die tijd het enige autodeelsysteem. Onze families wonen verder weg. Wanneer ik een voetbalmatch in Lokeren wil bijwonen, waar de ouders van Lies wonen, spoor ik naar daar en neem aan het station een Blue-bike. Voor bezoekjes of uitstappen waar geen openbaar vervoer in de onmiddellijke omgeving is, is een deelwagen de betere optie.”

Geen gemopper

Intussen is het gezin uitgebreid met Lena (9) en August (7). Hoe zit het met werk, hobby’s, boodschappen? ““Wij hebben bewust onze woonplaats gekozen in functie van ons vervoer. Het voordeel van in een stad te wonen, is dat alles dichtbij is. Supermarkten, scholen, een sporthal met zwembad, de jeugdbeweging en atletiekclub: alles is haalbaar te voet of met de fiets. Onze kinderen mopperen nooit als het regent, zij zijn het gewoon dat we bijna alles met de fiets doen.”

Zijn er dan geen ongemakken bij een autoloos bestaan? Philippe: “Tja, mijn moeder woont in Nieuwpoort. Als je de trein naar de kust neemt, moet je er wel rekening mee houden dat je lang onderweg bent. En boodschappen doen we bewust niet met een deelauto, want dat is een gedoe: met de fiets naar de standplaats, daar een auto nemen, nadien voor de deur uitladen, met de wagen terug naar de standplaats en dan met de fiets naar huis. Dan is het veel eenvoudiger om met de fiets naar de winkel te gaan en minder mee te nemen. Ook als je kleine kinderen hebt, is autodelen een gesleur met kinderzitjes. Gelukkig zijn we dat ontgroeid.”

“Zelfs om midden in de nacht naar de materniteit te gaan, gebruikten we Cambio.”

Modern wagenpark

“Los van die paar kanttekeningen zijn wij fervente gebruikers van autodeelsystemen. Naast Cambio is hier in de buurt ook een particulier initiatief. Dat heeft zijn voor- en nadelen: het is iets goedkoper en voor ons dichterbij, maar je krijgt dan ook de meest uiteenlopende wagens. Daar hou je best wel rekening mee als je kiest voor autodelen”, vertelt Philippe. “Ik ben echt een slechte parkeerder”, lacht Lies, “en dan is het wel een uitdaging om met wisselende auto’s te rijden. Ook om uit te vlooien waar alle knopjes staan. De vloot van Cambio is veel uniformer, en moderner ook.”

“Het fijne aan Cambio is ook dat je input mag geven. Je kunt bijvoorbeeld aangeven dat in een bepaalde buurt nood is aan een standplaats, of je krijgt de mogelijkheid om een nieuw model uit te testen, zoals een elektrische auto.” Autodelen legt geen beperkingen op, vindt Philippe. “Verhuizen, verbouwen, containerpark: dan reserveer je gewoon een bestelwagen. Zelfs om midden in de nacht naar de materniteit te gaan, gebruikten we Cambio.” (lacht)

Op vakantie

Wat zijn de vakantieplannen van het gezin De Maesschalck? “Wij houden van kamperen en de bergen. Voor onze reizen boeken we een huurwagen. Deze zomer trekken we naar Noord-Slovakije, we gaan er stappen in het Tatragebergte. In de toekomst zouden we graag eens met de trein op reis gaan, maar dat moeten we nog uitdokteren.”

Staat er toch ooit een eigen auto voor de deur? “We zullen zeker onze kinderen aanmoedigen om hun rijbewijs te halen”, zegt Lies, “want dat is belangrijk voor een latere job, reizen… Maar we gaan voor hen geen auto bekostigen. Daar moeten ze zelf voor werken. Zolang we hier wonen, hebben we geen eigen auto nodig. En als we toch een wagen zouden kopen, zouden we hem in een deelsysteem stoppen.”