Rijinstructeur Maaike: “Geen job die ik liever doe”

Al twaalf jaar lang begeleidt Maaike Schotte (49) jongeren richting rijbewijs, en dat doet ze met hart en ziel. We zochten haar op in het VAB-Rijschool kantoor in Deurne voor een babbel over wat zij ‘de mooiste job’ noemt.

Hoe kwam je tot de job van rijinstructeur?

“Ik ben altijd al bezig geweest met verkeersveiligheid. Als student aan de unief kreeg ik de kans om deel te nemen aan een slipcursus van Responsible Young Drivers. Veilig kunnen rijden vond ik toen al belangrijk. En eigenlijk heb ik altijd deze job willen doen, maar door twee auto-ongevallen te hebben meegemaakt – waarbij ik niet in fout was maar die wel een impact hadden – is dit op de achtergrond geraakt. In 2012 heb ik het idee terug opgepikt en een jaar later had ik mijn brevet.”

Je bent mama van drie tieners. Wat maakt dit voor jou de ideale job?

“Je kiest zelf je werkuren. Uiteraard zitten daar avonden en zaterdagen bij, maar ik kan me wel schikken naar school en hobby’s. Onlangs heb ik een marathon gelopen. Dankzij deze job kon ik overdag trainen en hoefde ik niet ’s avonds in het donker nog naar buiten. Ook boodschappen doe ik op een rustig moment.”

“Maar voorál… je bouwt iets op, je betekent iets voor iemand. Dat geeft enorm veel voldoening. Best wat leerlingen hebben een achtergrondverhaal. Niet alleen jongeren trouwens, ook volwassenen. Velen komen met een heel klein hartje naar de eerste les en houden het niet voor mogelijk, maar kunnen na twintig uur toch alleen de baan op. Een triomf voor zowel de leerling als de lesgever. Wij krijgen overigens opleiding rond het omgaan met faalangst, maar ook met bepaalde stoornissen zoals ADHD en autisme.”

“Je bouwt iets op, je bereikt samen een doel… Dat geeft enorm veel voldoening.”

Jouw job gaat verder dan het rechtse plekje in de lesauto?

“Klopt, ik geef ook theorieles – zowel digitaal als in de klas – en het online vormingsmoment voor begeleiders. Soms begeleid ik ook het terugkommoment. Dus het hele traject van a tot z. Dat contact met de ouders via het vormingsmoment, of simpelweg bij het ophalen van hun kind na een rijles, vind ik heel belangrijk. Het geeft de mogelijkheid om tips door te spelen, want uiteindelijk is het voor die ouders een hele tijd geleden dat ze zelf leerden rijden en het verkeer en de wetgeving evolueren continu. Samen kunnen we veilige chauffeurs op de baan zetten.”

Het verkeer is er met de jaren niet eenvoudiger op geworden.

“Het verkeer is inderdaad enorm geëvolueerd. Vroeger moest je alleen rekening houden met voetgangers, fietsers en bromfietsen, nu heb je veel verschillende voertuigen met ook nog eens verschillende snelheden. Fietsen, e-bikes en speedpedelecs zíen er hetzelfde uit, maar hebben wel elk een andere snelheid. Gelukkig worden wij vanuit VAB heel goed ondersteund. Als er nieuwigheden zijn, weten we het meteen, en we krijgen ook veel bijscholing.”

Een niet te onderschatten verantwoordelijkheid…

“Geloof me, het is een heel boeiende maar intense job. Je moet je leerling én de andere weggebruikers in het oog houden, anticiperen, snel reageren… Aan het einde van de dag ben je dus goed moe. (lacht) Anderzijds reageren mensen vaak verbaasd wanneer ik zeg dat dit ook een rústige job is. Je stapt met je leerling in de auto en dat is je enige focus. Geen deadlines, geen telefoons of mails… En je hoeft niets voor te bereiden wanneer je met vakantie gaat of in te halen wanneer je terugkomt. Mijn advies aan wie de job van rijinstructeur overweegt: dóen!”